شمس بخش زهرا فرزند مسعود
شهیده زهرا شمس بخش
شهیده زهرا شمس بخش
نام : زهرا
نام خانوادگی : شمس بخش
نام پدر : مسعود
تاریخ تولد : /1369/00/00
محل تولد : بروجرد
تاریخ شهادت : 1404/03/23
محل شهادت : تهران جنگ 12 روزه
آرامگاه : گلزار بهشت زهرا (سلام الله علیها) تهران
شهادت شهیده زهرا شمس بخش به روایت پدر
مسعود شمس بخش، قائم مقام وزیرعلوم که همسایه دیوار به دیوار شهید طهرانچی بودند، آن شب را اینگونه توصیف میکند:
ساعت حدود ۳ و ۲۰ دقیقه شب بود که من با صدای انفجار و ریختن یک مقدار آوار روی خودم بیدار شدم. من دو دختر دارم؛ مریم و زهرا که او را در خانه نجمه صدا میکردیم. مریم دختر کوچکترم را صدا زدم، کمک خواست. بخشی از کمد و وسایل رویش افتاده بود. آوار را کنار زدم و بلندش کردم. بعد متوجه شدم اتاق کلا پنجره ندارد و تخت و تشک تقریباً نیممتری از پنجره بیرون افتاده بود.
هوا تاریک بود و واقعا خدا کمکم کرد، اگر بیاحتیاطی میکردم تشک به پایین طبقه میافتاد. خودم را به زور رساندم، وسایل را کنار زدم و بلندش کردم. زخمی شده بود، سوختگی و شکستگی داشت که وقتی به بیمارستان رفت مشخص شد.
دنبال دختر دیگرم رفتم. هیچ صدایی نمیآمد. بین آوارها اتاقش را با توجه به سقف و ستونها حدس زدم چون دیگرهیچ دیواری نمانده بود. تمام آوارهای اتاق کوچک نجمه را جابهجا کردم و مدام صدایش میکردم. هیچ چیز از اتاق باقی نمانده بود. بعد از سه ساعت جستوجو، حدود ساعت شش و نیم صبح اعلام کردند که بدنی پایین ساختمان افتاده است. شدت انفجار آنقدر زیاد بود که وسایل اتاق نجمه را کامل به بیرون از طبقه پرت کرده بود. نجمه نیز روی زمین محوطه افتاده بود.
به مدیر ساختمان گفتم: لطف کن برو پایین و ببین کسی که پایین افتاده چه کسی است. او رفت، بررسی کرد و وقتی برگشت، گفت: متأسفانه پیکر متعلق به نجمه است و او به شهادت رسیده است.
نجمه فارغالتحصیل رشته نرمافزار IT بود و مدتی در موسسه فرهنگی-تحقیقاتی موسی صدر و همچنین در خیریه «دارالکرام» برای کمک به تحصیل کودکان بازمانده از تحصیل همکاری داشت. در موسسه «باشگاه اندیشه» نیز فعالیتهای مذهبی و اداره جلسات را بر عهده داشت. همزمان، او عضو گروه کوهنوردی «سلام همنورد» بود و به دوچرخهسواری، کوهنوردی و طبیعتگردی علاقه فراوانی داشت. او فردی بسیار فعال و سرشار از شوق زندگی بود.
شهادت شهیده زهرا شمس بخش به روایت همکارش فاطمه کرمانی
فاطمه کرمانی کارمند بخش معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری که همکار شهیده زهرا شمس بخش است از ویژگی های بارز این شهید بزرگوار برایم میگوید، شهیدی که در همان شب نخست تهاجم رژیم صهیونسیتی به کشورمان، در دل سیاه شب در تهران به شهادت رسید.
نجمه، دختری ۳۵ ساله از دیار بروجرد، با روحی گرم، چهرهای خندان و قلبی آکنده از مهر از همان ابتدا با طراوت و آرامشی خاص در جمع همکارانش در معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری شناخته شد.
دانش آموخته رشته «آی تی» (IT) و کارشناس این حوزه بود که ابتدا در بخش روابط عمومی مشغول به کار شد، اما با شناخت توانمندیهای خود، ترجیح داد به دنیای تخصصیاش بازگردد و به واحد فناوری اطلاعات رفت، تصمیمی که نهتنها مسیر شغلیاش را معنا داد، بلکه برای خودش نیز سرشار از رضایت و خوشحالی بود.
زهرا شمس تجسمی از سادگی و عظمت در کنار هم بود، با لبخندی همیشه بر لب، اخلاقی خوش، سعه صدر و نگرشی عمیق به زندگی که بارها میگفت: «این هم میگذره… نه حال خوب میمونه، نه حال بد فقط باید مسیر رو طی کرد.»
در هر جمعی که حضور داشت، مهر میپاشید رفاقت او مرز نمیشناخت؛ با هر سلیقه، گرایش و طرز فکری دوست بود و دوستانش گواه بودند بر خلوص و همراهی بیدریغاش.
او نهتنها در اخلاق، که در عمل نیز یاریگر و دستگیر بود، در کمک به دیگران هیچ مرزی نمیشناخت؛ چه دانشآموزی که سالها حمایت مالیاش را برعهده داشت تا به دانشگاه رسید، چه همکاری که با تاخیر حقوق و فشار قسط مواجه شد و بیهیچ منتی، بیدرنگ گفت: «من دختر مجردم، هزینهام کمتره… پول رو بگیر، قسطت رو بده، هر وقت داشتی برگردون.»
زهرا سهم و نوبت وام خود را به نیازمندان بخشید و در هر فرصتی در کار خیر شریک بود، او عاشق زندگی بود؛ با نشاط، فعال و پرانرژی، به سفر عشق میورزید؛ هم سفرهای زیارتی میرفت هم در دل طبیعت آرام میگرفت، علاقهاش به دوچرخهسواری او را به جمعی از ورزشکاران کشاند که در مسابقات منطقهای نیز شرکت داشتند.
زهرا دختری اهل خانواده بود، وابستگی عمیقاش به خانواده، به ویژه به پدرش و روابط گرم و حمایتگرانه میان اعضای خانواده از او دختری آگاه و چند بعدی ساخته بود؛ انسانی کامل که در کنار رشد فردی و تحصیلات، به تعالی جمعی و مسئولیت اجتماعی نیز میاندیشید؛ او عضوی فعال در گروههای IT، کارهای داوطلبانه و خیریه بود، همزمان اهل کتاب، اندیشه و مشارکت فکری.
هر کس در کنار زهرا بود، احساس امنیت، امید و آرامش میکرد.
در تصمیمهای منطقی، مشورتش کارساز بود، در لحظات سختی، دلداریهایش دلگرمکننده و در کار حرفهای پشتکار و تخصصش مثالزدنی، زهرا شمس بخش، نجمه دلهای ما، دیگر در میانمان نیست، اما مهر و منش و اندیشهاش در دلها و خاطرهها زنده خواهد ماند.
او رفت، بیصدا، اما تأثیرش جاودانه خواهد بود، یادش گرامی، راهش روشن و نامش در حافظه جمعی ما، ماندگار؛ چه سخت است باور رفتنت، تو که با نگاهت آرامش میپاشیدی و با لبخندت دلها را روشن میکردی هر روز کنارت بودن برایم نه فقط یک همکاری، بلکه نعمتی بود از جنس رفاقت.
تو بودی، مهربان، صبور، دلسوز و حالا نیستی، اما رد حضورت هنوز در فضای اتاق، در خاطرات کارهایمان در لحظههای خنده و درد دل، جاریست.
خانم کرمانی دوست و همکار نجمه میگوید: «هیچوقت فکر نمیکردم روزی بنشینم و از رفتن ناگهانی اش حرف بزنم، رفتنش زخمیست که التیام ندارد، فقط با خاطرههایش آرام میگیرم، خاطرههایی که حالا برایم گنجینهاند؛ گنجینهای از محبت، صداقت و زن بودنی پر از شکوه.»
تو رفتی، اما یادت هنوز کنار من نفس میکشد، در هر فنجان چایی که بیتو خوردهام در هر سکوتی که پر از دلتنگیات شده است، روحت شاد، عزیز دل، برای همیشه در قلبم میمانی، حرف های فاطمه کرمانی که درباره دوستش نجمه به پایان میرسد، بغض فروخورده گلویمان عقده میگشاید و اشک راهش را بر چهره باز میکند و این قصه پر غصه و خاطره اندوهبار در کمتر از یک ماه که رخ داد.
زهرا شمس بخش کارمند معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری و دختر قائممقام وزیر علوم دکتر مسعود شمس بخش، در جریان حمله تروریستی بامداد ۲۳ خرداد ماه سال 1404 رژیم صهیونیستی به تهران، شهید شد.
