نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
شهید عباس رضایی دودانگه
شهید عباس رضایی دودانگه
نام : عباس
نام خانوادگی : رضایی دودانگه
نام پدر : یدالله
نام مادر : اشرف
سن هنگام شهادت : 20 سال
تاریخ تولد : 1345/06/29
محل تولد : شهرستان بروجرد
وظیفه/کادر : کادر
سازمان : نزاجا
تاریخ شهادت : 1365/07/29
محل شهادت : مهران
نحوه شهادت: اصابت گلوله به سر
آرامگاه : گلزار بهشت شهدا بروجرد
کد ایثارگری : 6517015
زندگینامه
بیست و نهم شهریور 1345 ، در شهرستان بروجرد به دنیا آمد. پدرش یدالله، کارگر بود و مادرش اشرف نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. سال 1364 ازدواج کرد و صاحب یک فرزند شد.
به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و نهم مهر 1365 ، با سمت دیده بان در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار وی در زادگاهش واقع است.
منبع:
ـــ فرهنگ اعلام شهدا: استان لرستان، تنظیم: مرکز مطالعات و پژوهشهای بنیاد شهید و امور ایثارگران، تهران، نشر شاهد، 1392، صفحه 285.
شهید عباس رضایی دوانگه، فرزند یدالله در تاریخ 1345/06/29 در شهرستان بروجرد در خانواده ای اصیل و مذهبی قدم به عرصه گیتی نهاد. دوران شیرین کودکی را در کانون گرم خانواده سپری کرد و با رسیدن به سن واجب التعلیم راهی مدرسه شد و مراحل تحصیل را تا دریافت دیپلم، با موفقیت سپری کرد.
او برای حفظ و حراست از آب و خاک میهن با علاقه ای وافر به استخدام ارتش درآمد و مشغول فعالیت شد. با وجودی که ارتشی بود در مراسمات مذهبی در دوران قبل از انقلاب، در مساجد محل شرکت می کرد. از خصوصیات فردی این شهید گرامی، احترام به پدر و مادر و خوشرویی با خانواده بود، به ورزش فوتبال بسیار علاقمند بود و به آن می پرداخت. با کودکان و خردسالان بسیار مهربان بود و به آنها محبت می کرد.
شهید در سال 1364 با دخترخاله خود که دختری نجیب و متدین بود ازدواج کرد و زندگی مشترک خود را آغاز نمود. ثمره این ازدواج پربرکت فرزند پسری است به نام امید که 7 ماه پس از شهادت پدر به دنیا آمد و راه پدر را ادامه داد و به شغل نظامی روی آورد . امید رضایی، در حال حاضر مسئول ایثارگران گروه 44 توپخانه اصفهان می باشد و با پدر خود هم رسته و در رسته تخریب مین فعالیت می کند.
با شروع جنگ تحمیلی بر علیه ایران اسلامی، این ارتشی دلاور از طریق تیپ 37 زرهی شیراز به منطقه اعزام گردید و مشغول خدمت شد و سرانجام پس از جانفشانی های بسیار در کنار دیگر رزمندگان اسلام، در راه اعتلای اسلام و حفظ دست آوردهای انقلاب اسلامی، در تاریخ 1365/08/07 سوار بر بال ملائک به دیدار معبود خود شتافت و جام شیرین شهادت را جانانه نوشید. پیکر پاک و مطهر این شهید سرافراز میهن در بهشت شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد و مایه خیر و برکت آن دیار گردید.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
گلچین وصیت نامه
از برادرانم می خواهم که راه امام و شهدای انقلاب را فراموش نکنند.
در پی اهداف امام که همانا جهانی نمودن دین اسلام است کوشا باشید
متن وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
آخرین سلام من بر پدر و مادرم، پدر و مادری که یک عمر برای من زحمت کشیدند تا مرا بزرگ کردند. ولی افسوس آن زحمات را، آن خون دل خوردن ها را که به خاطر من انجام دادند هرگز نتوانستم جبران کنم و من شرمنده پدر و مادر می باشم که خاک رابطه من و آنها را برید. واقعاً خاک چقدر پست فطرت است که میانه همه انسان ها را با یکدیگر قطع می کند.
در طول عمری که خداوند به من عطا نمود یک آرزو داشتم، از خداوند می خواستم که به من یک همسر خوب و دلسوز بدهد تا بتوانم خوبی های پدر و مادرم را جبران کنم. خداوند آرزوی مرا برآورده کرد ولی نمی دانم چرا خیلی زود آن را از بین برد. ولی حالا از برادران بزرگ تر می خواهم که جای مرا پر کنند و مرا از شرمندگی پدر و مادرم برهانند.
همسرم، همسری خوب و دوست داشتنی، همسری که همیشه غمخوار من بود ولی من هیچ گاه نتوانستم او را خوشبخت کنم، چون خداوند چنین خواسته بود. و امیدوارم بعد از من خوشبخت باشد
برادرانم! سه گل یاس سپید، امیدوارم اگر از من بدی دیده اید به بزرگی خودتان مرا ببخشید. خواهرم، خواهری که پا به پای من در غم هایم شریک بود و من هم می خواستم او را تا جایی که ممکن بود خوشبخت نگهدارم ولی باز هم خاک، این خاک است که میانه من و او را از یکدیگر بریده و شرمنده او می باشم.
بعد از مرگ من اگر خداوند فرزندی به من [...] نمود و همسرم خواست که در خانه خودم بماند و فرزندم را بزرگ کند تمام دارایی من تعلق به هردوی آن ها دارد. ولی اگر خواست که به دنبال بخت خودش برود تا جایی که قانون اجازه می دهد از زندگی برده و مابقی را برای فرزندم بگذارد و به دنبال بخت خودش برود. در صورتی که خداوند به من فرزندی نداد و همسرم مایل به ماندن در آن خانه نشد باز هم طبق قانون هر چقدر سهم او می شود برداشته و بقیه به پدر و مادرم می رسد، ولی اگر بدون فرزند مایل به ماندن در خانه شد یک سوم از حقوق و مزایا به پدر و مادرم می رسد و بقیه به همسرم تعلق دارد.
از کلیه بستگان تقاضا دارم که اگر از من بدی دیده اند به بزرگی خودتان مرا ببخشید و یا پولی یا هر چیز دیگر می خواهند بعد از مرگ من آن را پس بگیرند.
آخرین پیام من به کلیه بستگان این است که اگر خداوند فرزندی به من عطا نمود هیچ گاه نگذارید او احساس یتیمی کند و او را همچون فرزندان خودتان بدانید. اگر خداوند پسری به من داد نام او را (دانیال) و اگر دختری عطا نمود نام او را (دنیا) بگذارید و یک امانت و یادگاری باشد از من به شماها.
در پایان از برادرانم می خواهم که راه امام و شهدای انقلاب را فراموش نکنند و در پی اهداف امام که همانا جهانی نمودن دین اسلام است کوشا باشید.
به امید ظهور آقا امام زمان(عج).
والسلام
عباس رضایی
امضاء
