حبیبی سیدمحمود(ناصر) فرزند سیدمحمد
شهید سیدمحمود(ناصر) حبیبی
شهید سیدمحمود(ناصر) حبیبی
نام : سیدمحمود (ناصر)
نام خانوادگی : حبیبی
نام پدر : سیدمحمد
نام مادر : عزت
تاریخ تولد : 1343/06/01
محل تولد : بروجرد
شغل : سرباز
تاریخ شهادت : 1365/06/15
محل شهادت : زبیدات عراق
آرامگاه : گلزار شهدای بروجرد
کد ایثارگری : 6510723
زندگینامه
در روز اول شهریور ماه سال 1343 ، در شهرستان بروجرد به دنیا آمد. نام او سید محمود گذاشتند اما او را ناصر نیز می نامیدند. پدرش سیدمحمد، ارتشی بود و مادرش عزت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت.
به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. در روز پانزدهم شهریور ماه سال 1365 ، در زبیدات عراق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. تربت پاک او در گلزار شهدای زادگاهش بروجرد واقع است.
شهید مدافع وطن سیدمحمود حبیبی ۱ شهریور ۱۳۴۳، در شهرستان بروجرد در خانوادهای مؤمن و مسلمان و وابسته به سلسلهی جلیلیه سادات دو فرزند پسر متولد شد که نام یکی را محمود نهادند تا سرباز فداکاری برای احیاء دین جد بزرگوارش باشد.
پدرش سیدمحمد، ارتشی بود و مادرش عزت نام داشت. وی که از همان کودکی روحش با اسلام ناب محمدی عجین شده بود علاقه زیادی به فراگیری قرآن و علوم اسلامی نشان میداد. تحصیلات دوران ابتدایی تا مرحله یء دبیرستان را با طی فعالیتهای مستمر پشت سر نهاده وموفق به اخذ دیپلم ریاضی گردید.
او فردی بسیار مؤدب آرام و با وقاری بود. اما در درون پراز عشق وشور بود. به امور دنیوی توجهی نمیکرد و دو اصل بزرگ در زندگی او که بسیارمورد نظرش بود اول مبارزه باجهل و نادانی و دوم امربهمعروف و نهی از منکر.
همه ی دوستان او از اخلاق خوب او صحبت می کردند-سادگی وقار-اخلاق حسنه... موجب قدرت نفوذ در میان دوستان و بستگان شده بود و همین موجب تأثیر کلام او در میان مخاطبین میشد.
بسیار با تقوا بود به گونهای که به صلوات فرستادن اهمیت زیادی میداد همیشه به خانوادهاش سفارش میکرد که صلواتها را هر چه بلندتر بگویند. نسبت به پدرو مادر احترام زیادی قائل بود، قلبش همچون آیینهای صاف وبی آلایش بود. هرگز دروغ نمیگفت و به اطرافیان نیز سفارش می کردکه هیچگاه دروغ نگویند.
شهید سید محمود حبیبی که روحش همیشه بدنبال کسب معارف معنوی و الهی بود مکرر اصرار به رفتن جبهه داشت. میگفت: من حتماً"باید به جبهه بروم تا خدمتی به این ملت و مردم بزرگوار بنمایم که این وظیفه هر مسلمان متعدی است. او در مرخصی آخر که از جبهه آمده و از آن فضای روحانی و معنوی دور شده بود بیمار شد و در بستر افتاد، به گونه ای که تب خیلی شدیدی داشت که تمامی وجودش را گرفته بود مجدداً"عازم جبهه شده و بعد از چند روز شهید میشود.
مادر او میگفت: که آن به خاطر خالص شدن و پاک شدن و پرواز کردن به حق و لقا حضرت دوست بوده است. آری سید محمود در روز پانزدهم شهریور ماه سال 1365 در منطقه عملیاتی زیبدات، در جاده ای به سمت اندیمشک میبیند که یک خمپاره به مزرعه گندمی اصابت کرده و گندم ها در حال سوختن هستند و در حالی که مشغول یاری رساندن به مردم بود با شوق وارد مزرعه میشود تا آتش گندمها را خاموش کند، اما افسوس که با اصابت خمپاره دوم در مزرعه به شهادت میرسند و به دیدار جانان نائل میشود، و به این ترتیب سید محمود در ایام محرم مصادف با شب تاسوعا، به دیدار جد بزرگوارش شتافت.
منبع:
ـــ فرهنگ اعلام شهدا: استان لرستان، تنظیم: مرکز مطالعات و پژوهشهای بنیاد شهید و امور ایثارگران، تهران، نشر شاهد، 1392، صفحه 183.
